Category Archives: Misc

TIPS: Common Filmmaking Mistakes to Avoid

TIPS: Common Filmmaking Mistakes to Avoid

Ik kwam deze tips tegen op B&H Explora, voor beginnende filmmakers van een ervaren filmmaker, Steven Gladstone… Just follow the link!




Reflecteren en zelfreflectie

Reflecteren is een belangrijke competentie, en vooral een veelgebruikte term. Wanneer je ‘googelt’ op de term reflecteren geeft dat meer dan 200.000  resultaten. Ook in hbo-opleidingen wordt van je verwacht dat je kunt reflecteren en bijvoorbeeld reflectieverslagen schrijft voor je portfolio. In de hbo-opleidingen SPH en MWD is reflectie een kerncompetentie.

Wat houdt reflecteren in?

Er zijn veel verschillende definities van reflectie. Bij de meeste draait het om het terugkijken op eigen ervaringen om daarvan te kunnen leren.

ZelfreflectieReflecteren betekent dat je jezelf een spiegel voorhoudt om zo stil te staan bij hoe je bijvoorbeeld werkt, welke keuzes je daarbinnen maakt, welke vaardigheden je inzet en hoe dat voelt.

Er zijn drie vormen van reflectie:

  1. Reflecteren op persoonlijk functioneren. Daarbij sta je vooral stil bij wie jij bent, wat je motivatie en je doelen zijn. Deze vorm van reflectie kan je helpen bij je persoonlijkheidsontwikkeling.
  2. Reflecteren op beroepsmatig handelen. Deze vorm van reflecteren richt zich vooral op het methodisch handelen. Je kunt zo onderzoeken wat het effect is van de methoden die jij inzet.
  3. Reflecteren op persoonlijk beroepsmatig handelen in de maatschappelijke context. Bij deze vorm van reflecteren kijk je ook naar de context van jouw functioneren en handelen. Hierbij vraag je je af wat het effect is op de omgeving, de maatschappij en in hoeverre jij hier verantwoordelijk voor bent.

Deze drie vormen van reflectie zijn niet altijd zo duidelijk van elkaar te onderscheiden; de ene hangt nauw samen met de andere. Het draait bij reflectie in ieder geval altijd om jou.


GROW-model en STARR-methode

Welk gespreksmodel het beste gehanteerd kan worden, is afhankelijk van het doel van het reflectiegesprek. Het GROW-model is met name geschikt om met leerlingen
nieuwe doelen te stellen. Het kan bijvoorbeeld gebruikt worden na een
portfolioperiode om nieuwe leerdoelen op te stellen voor de volgende periode. De
STARR-methode kan gebruikt worden om te reflecteren op een concrete situatie. In
de basisschool is het met name geschikt om te reflecteren op sociaal-emotionele
situaties. Wanneer leerlingen bijvoorbeeld ruzie hebben gehad kan door middel van
dit model goed ieders rol in kaart worden gebracht.
In de tabellen hieronder staan voorbeelden van reflectievragen.

Screen Shot 2017-06-29 at 14.58.59

Bron: Reflectie.pdf

Hieronder zie je in de video’s uitleg over de STAR-methode, de GROW-methode (Engelstalig, 2x) en de reflectiecirkel van Korthagen.

Zie ook:

Grit: the power of passion and perseverance

Source: – filmed April 2013
Leaving a high-flying job in consulting, Angela Lee Duckworth took a job teaching math to seventh graders in a New York public school. She quickly realized that IQ wasn’t the only thing separating the successful students from those who struggled. Here, she explains her theory of “grit” as a predictor of success.
TEDTalks is a daily video podcast of the best talks and performances from the TED Conference, where the world’s leading thinkers and doers give the talk of their lives in 18 minutes (or less). Look for talks on Technology, Entertainment and Design — plus science, business, global issues, the arts and much more.

True Grit: How to Build Resilience

Source: 99U,1840&quality=100&strip&ssl=1True Grit: How to Build Up Your Resilience

Three steps that you can take to increase your ability to persevere.

By Christian Jarrett – Illustration by Giacomo Bagnara
Whether we’re talking about a great novelist like John Irving or an era-defining entrepreneur like Jeff Bezos, it’s natural to conclude that the mega-successful owe their achievements to an almost magical quality that you’re either born with or you’re not: talent.

But according to Angela Duckworth, the University of Pennsylvania psychologist who’s made it her life’s goal to help children thrive, this is mistaken. Yes, the aptitude you bring is important, but few of us ever reach the limits of our natural abilities. Instead what holds us back is a lack of commitment or a lack of focus. “Enthusiasm is common,” Duckworth writes, “endurance is rare.”

Effort counts twice, she explains, because it translates your aptitude into skill. And then it combines with your skill to manifest as achievement. In other words, it takes effort to get good at something, and then it takes effort to apply that skill, to create.

If you look at John Irving’s life story, for instance, it isn’t one that begins with him displaying savant- like brilliance at an early age. Far from it, in fact he struggled at school with English. What distinguishes his lifelong approach to his art is his doggedness. “Rewriting is what I do best as a writer,” says Irving. “I spend more time revising a novel or screenplay than I take to write the first draft.”

But determination isn’t enough, you also need to apply yourself with focus. Rather than chasing a different dream each week or month or year, you need – at least eventually – to settle on a higher calling and never let go. When you have drive and determination combined with single-minded direction, this is what translates into meaningful accomplishment.

Crucially, Duckworth, who has written the book on grit, argues that grit isn’t fixed like your height. Rather it’s something that you can cultivate, more like learning a new language. Here are three steps from Duckworth’s book that you can take to make yourself grittier – and dramatically increase your ability to persevere.

Find your calling

Most high achievers have “an ultimate concern” or what Duckworth calls their “compass” (because it provides a sense of direction) and nothing will stop them in pursuit of this higher goal. How can you find yours if you don’t have one already? The first thing to realize is that you’re not going to find it through introspection. You need to get out there and try things. A relevant misconception is that passions instantly grab us in one magical eureka moment. In reality, the first time you encounter your would-be passion, you likely won’t even realize it. This means you need to expose yourself to as many different pursuits as possible and give any nascent spark a chance to catch.

In time, what overarching passions or concerns have in common is that they have a greater purpose – yes, there is pleasure and fascination in them, but more than that, usually there is a deeper meaning or cause that involves helping other people in some way. In a 2014 study that she conducted with her colleagues Katherine Von Culina at Yale and Eli Tsukayama at The University of Pennsylvania, Duckworth found that people with high levels of grit are as motivated by the pursuit of pleasure as much as anyone else, but what marks them out is their greater interest in meaningful activities that serve a higher purpose.

Of course, we can’t fight every battle. Sometimes it makes sense to change course. If you’re struggling to recognize the difference between your overarching career aim and lesser, more disposable goals, consider visualizing your aims as a pyramid with those at the bottom feeding into your ultimate goal at the top. If they cause you problems, you shouldn’t be afraid to save energy by dispensing with lower-level goals. As you approach mid-level goals and beyond, you should become progressively more dogged. Reserve your never surrender attitude for your ultimate goal or life philosophy that guides all you do.

Practice smart

Once you know what your passion is, you need to hone your craft through unrelenting practice. Duckworth’s research–including a 2010 study into the winners of National Spelling Bee championships–has shown that gritty people devote more time to what psychologists call “deliberate practice” and that they enjoy it more.

This kind of practice involves more than simply putting in the hours. It’s an arduous process that requires pushing yourself to perform outside of your current ability levels (Duckworth recommends setting yourself “stretch goals” – specific areas of performance where you would like to make gains); getting meaningful feedback on how to improve; and then doing it all over again, implementing that feedback to achieve superior performance.

Duckworth quotes dancer Martha Graham’s description of what it feels like to do this kind of training: “Dancing appears glamorous, easy, delightful. But the path to the paradise of that achievement is not easier than any other. There is fatigue so great that the body cries even in its sleep. There are times of complete frustration. There are daily small deaths.

Be it sport, acting or art, when we watch superstars perform, their output often seems effortless, which only serves to fuel the illusion that they were born with a supernatural gift. In fact, the reason their performance is so fluid and graceful is because of all the hours and hours of intense, painstaking practice they’ve completed.

Think like an optimist

 In pursuit of your creative ambitions, it is inevitable that you will experience set backs. As shown in Duckworth’s research involving school teachers working in schools in poor districts, gritty people tend to respond to these setbacks with an optimistic mindset. Optimists see failure as a chance to learn. They consider the changeable aspects of a disappointment that can be addressed and adjusted to make failure less likely next time. Pessimists, by contrast, will tend to blame the failure on a fundamental cause that can’t be changed, such as the belief that they don’t have what it takes. A related concept you’ve probably heard of is whether or not you have a growth mindset. Gritty optimists tend to have a growth mindset, believing that traits like intelligence can be nurtured. Pessimists instead see such things as fixed.

There is a dynamic, interactive nature to these things. Duckworth’s research suggests that encountering adversity–as you surely will–and believing pessimistically that you have no power over events, will encourage you to give up without a fight. You condition yourself to be passive, and you lose your grit. In contrast, responding to challenges with optimism and determination and finding a way through (in Duckworth’s language, this is “adversity plus mastery”), you will nurture your grittiness. Next time you encounter difficulties, you will be even more determined to push on. “To be gritty,” Duckworth writes, “is to fall down seven times, and rise eight.”

If you’re a lifelong pessimist, you might be feeling skeptical at this point, but it’s worth noting that a study last year reviewed all the evidence into whether we can train ourselves to be more optimistic and the results were, well, rather upbeat: the researchers concluded that optimism is indeed something we can learn.


By finding your true calling, honing your craft through dedicated deliberate practice, and responding to setbacks with an optimistic, problem-solving approach, you will follow in the footsteps of the many outstanding achievers Duckworth has studied, all of whom are characterized by that mix of passion and perseverance.

To believe that only a lucky few are born with true talent, while the rest of us are not, is demoralizing. You might understandably wonder whether the focus on grit simply shifts this concern to a different trait: that perhaps a rare few are blessed with grit while us lesser mortals are destined to weaker will and an absence of purpose. In fact, twin studies suggest that the “heritability” of grit is between 20 to 40 percent, meaning that less than half the difference in grit between people can be traced to genetic causes. This leaves plenty of room for grit to be influenced by other factors such as life experiences and deliberate cultivation. “Like every aspect of your psychological character,” Duckworth writes, “grit is more plastic than you might think.”


Source: Portfolio


Een portfolio is een persoonlijke (soms digitale) map waarin je beschrijft wat je kan, waaruit dat blijkt en hoe je jezelf verder wilt ontwikkelen.

Een portfolio dient twee doelen:

  • Je kunt je leidinggevende laten zien wat je hebt geleerd en wat je in je mars hebt.
  • Het helpt je om na te denken (reflecteren) over wat je bereikt hebt en wat je in de komende tijd wilt leren.

Inhoud van het portfolio

Een portfolio bestaat meestal uit:

  1. Een cv-deel met persoonlijke gegevens en feiten over je opleiding en werkervaring.
  2. Jouw reflectie op je eigen competenties.
  3. Een dossier met bewijzen, zoals diploma’s, testresultaten, certificaten, producten, etc. Met name met producten kun je het portfolio ‘leuk’ maken en wordt het als het ware jouw persoonlijke etalage of ‘showcase’.
  4. Een persoonlijk ontwikkelingsplan met carrièredoelen.

Met ‘portfolio’ werd oorspronkelijk een grote map bedoeld, waarin mensen met creatieve beroepen (kunstenaars, vormgevers, tekstschrijvers) voorbeelden van hun werk meenamen naar potentiële opdrachtgevers. Dit lijkt op het dossierdeel van het moderne portfolio, dat op persoonlijke ontwikkeling is gericht.

Portfolio in het onderwijs

Het beroepsonderwijs is steeds meer competentiegericht. Elke student werkt in projecten aan het verwerven van competenties. Een klassiek tentamen voldoet niet meer om te toetsen wat iemand heeft geleerd, omdat kennisverwerving daar maar een deel van is. De docent moet beoordelen of je je vaardigheden goed ontwikkelt. Dat kan hij zien aan de rapporten of ontwerpen die je met je projectgroep hebt geschreven en ook aan je verslag van hoe je in de groep hebt samengewerkt. Soms kun je er zelfs videofragmenten in opslaan van een behandeling die je aan een cliënt hebt gegeven of van een gesprek dat je hebt geleid.

Het portfolio stimuleert je bovendien als student om over je eigen ontwikkeling na te denken:

  • Wat zijn mijn sterke punten en wat zijn mijn zwakke punten? Welke competenties beheers ik goed, welke zou ik kunnen verbeteren?
  • Wat is het belang van bepaalde competenties voor mijn loopbaan?
  • Hoe kan ik anderen laten zien waar ik goed in ben?
  • Hoe kan ik mijn zwakke punten verbeteren?

Op die manier speel je zelf de hoofdrol bij het ‘managen’ van je leerproces.

Het persoonlijk ontwikkelingsplan in het portfolio moet uiteraard passen binnen de kaders van de opleiding die je volgt (tenzij je besluit te switchen).

Portfolio op het werk

Het portfolio helpt om te leren van je werk en om wat je eerder geleerd hebt in je werk te gebruiken.

Over het persoonlijk ontwikkelingsplan in het portfolio maak je afspraken met je leidinggevende. Bijvoorbeeld in een jaarlijks functioneringsgesprek, of in een apart POP/portfolio-gesprek.

In het reflectiegedeelte behandel je minimaal de competenties die behoren tot het competentieprofiel van jouw functie, en eventueel van de functie die je ambieert. Probeer naast je eigen opvattingen ook oordelen op te nemen van mensen waarmee je werkt, zoals collega’s, je leidinggevende en misschien klanten of andere relaties.

Met behulp van een portfolio kun je in sommige situaties aantonen dat je al over bepaalde competenties beschikt. Die kunnen dan worden erkend als elders verworven competenties (evc’s).

Aanbevolen website

Aanbevolen boeken

  • Tijdens je opleiding kun je een eigen website maken van je portfolio. Een handig boek daarvoor is Digitaal portfolio. Een website als visitekaartje van Roel Dik en Wim Hoogland (Noordhoff Uitgevers). Je leert hoe je het portfolio kan gebruiken voor reflectie op je eigen werk, bewustwording van je eigen competenties, ontvangen van reflecties van anderen, een overzicht van je studieverloop en als ‘bewijs’ van je competenties.
  • Wil je zelf aan het werk met je competenties, dan is Maak je eigen POP van Sharon van Leest en Yolanda Buchel (Academic Service) een prettig boek. Kun je wat jij in het leven belangrijk vindt verbinden met de wensen van de organisatie waar je werkt in een POP. En hoe dan? Er zit een gratis cd-rom bij om je POP meteen te gaan maken.

Persoonlijk ontwikkelingsplan (POP)


Persoonlijk ontwikkelingsplan (POP)

Een persoonlijk ontwikkelingsplan (POP) is een afspraak tussen jou en je werkgever over jouw persoonlijke ontwikkeling. Jij zorgt voor je eigen leerproces, de werkgever faciliteert met tijd en geld. Om een POP op te stellen moet je grondig nadenken over jezelf en je toekomst.

Werken met een POP helpt je om je ambities waar te maken. En om te onderzoeken wat je wilt leren en wat je moet leren om je werk goed te doen. Het is een vorm van leren waarmee je aan de slag kunt in het kader van je werk.

Persoonlijk ontwikkelingsplan

Toen je klaar was met je opleiding, hoopte je misschien dat je nu wel genoeg geleerd had. Mis! Je moet tegenwoordig je leven lang leren om bij te blijven. Werkgevers willen graag medewerkers die zich verder ontwikkelen. Daar willen ze in investeren ook. Een persoonlijk ontwikkelingsplan helpt om te blijven leren in het kader van het werk.

Wat is een POP?

Een POP is een ‘ontwikkelingscontract’ tussen een werknemer en zijn werkgever. Het POP leidt tot een voortdurend leerproces met als uitgangspunten:

Nadenken over jezelf

Om een persoonlijk ontwikkelingsplan te kunnen maken, kun je je afvragen

“One of the symptoms of an approaching nervous breakdown is the belief that one’s work is terribly important.”

– Bertrand Russell (1872-1970)

Je kunt hierbij bijvoorbeeld een persoonlijke SWOT-analyse uitvoeren. Dat is een vorm van zelfonderzoek, waarbij je jouw sterke en zwakke punten, kansen en bedreigingen op de arbeidsmarkt in kaart brengt.

Wanneer is een POP nuttig voor jou?

  • als je doelgericht aan je ontwikkeling of je loopbaan wilt werken
  • als je iets anders wilt dan je nu doet, maar je nog niet precies weet wat
  • als je huidige functie niet (meer) geschikt is, (te zwaar of juist niet uitdagend genoeg)
  • als je vaak ziek bent of fysieke klachten krijgt

Dan kun je met een persoonlijk ontwikkelingsplan uitzoeken wat je verder wilt en welke mogelijkheden je werkgever je daarbij kan bieden.

Werkwijze POP’s

Je baas en jij moeten goed nadenken over al die wensen en die samen bespreken. Er zijn boeken en checklists om dat makkelijker te maken. Als jullie het eens zijn over de gewenste ontwikkelingsdoelen en de beste weg daarheen, kun je ermee aan de slag. Je moet natuurlijk regelmatig bekijken of het nog goed gaat en bijvoorbeeld eens in de drie jaar een nieuw POP maken. Het is een proces dat steeds doorgaat.


Tip: maak onderscheid tussen ontwikkelingsdoelen op de korte termijn (tot een jaar) en op de middellange termijn (tussen een en vijf jaar).

De gewenste ontwikkeling heeft altijd een praktisch nut, bijvoorbeeld:

  • leren je meer klantgericht op te stellen
  • leren met een nieuw computerprogramma te werken
  • je meer managementvaardigheden eigen maken
  • in je werk meer gebruik maken van de ervaring die je in je hobby hebt opgedaan

Je vermijdt latere teleurstellingen en problemen als je de ontwikkelingsdoelen SMART formuleert. SMART staat voor:

  • Specifiek
  • Meetbaar
  • Acceptabel
  • Realistisch
  • Tijdgebonden

Praktisch of theoretisch leren

De ontwikkelingsdoelen zijn op allerlei manieren te bereiken. Bijvoorbeeld

Jouw voordelen

  • Je krijgt de kans beter te worden in je vak
  • Je krijgt de kans meer van je talenten te ontwikkelen
  • Je kunt je binnen je vakgebied gaan specialiseren
  • Je kunt gevarieerder werk gaan doen, doordat je breder inzetbaar wordt
  • Je kunt je functie-inhoud verrijken
  • Je kunt doorgroeien naar een hogere functie
  • Je kunt switchen naar een andere functie die je beter ligt
  • Vastroesten in een baan die je niet meer boeit, zal niet gauw gebeuren
  • Als je ergens anders een baan wilt gaan zoeken, heb je goede papieren
  • Je blijft ook bezig met de ontwikkeling van je persoonlijke visie

Aanbevolen website

  • Online cursus Persoonlijk Ontwikkelingsplan (POP) – Als werknemer moet je blijven leren, anders kom je buiten spel te staan. Werkgevers willen graag medewerkers die zich verder ontwikkelen. Deze online cursus helpt werkgevers en werknemers aan de slag te gaan met het Persoonlijk Ontwikkelingsplan.

Auteur: Jet Holleman