Category Archives: Mediawijsheid

Everything is a Remix: Fair Use

Source: everythingisaremix.info

How do you copy media legally for the purposes of criticism and commentary? Find out in the new Everything is a Remix! This video was co-written by Jack Lerner.

Got questions about fair use? Send them to me via Twitter or Facebook and we might answer them in a follow-up video.

If you’d like to see more free videos from me, come back me on Patreon.

‘Everything is a Remix’ shirts are currently on sale. A limited number of special color options are currently available.

Up next from me is Episode Five of my video-on-demand series, This is Not a Conspiracy Theory.

Additional Resources Featured in the Video

Advertisements

Teamrollen van Belbin

Bron: wikipedia.nl/Meredith_Belbin

Meredith Belbin

Meredith Belbin (1926) is een Britse wetenschapper die bekend is geworden door zijn onderzoek naar de effectiviteit van managementteams en zijn negen teamrollen.

… Omdat hij belangstelling had voor zowel het functioneren van groepsgedrag als voor individueel gedrag, maar er niet al een bepaalde theorie op nahield, vroeg hij drie wetenschappers met volkomen verschillende invalshoeken om met hem samen te werken in een onderzoek naar effectiviteit van managementteams: Bill Hartston, wiskundige en internationaal schaakmeester, Jeanne Fisher, een antropoloog die Keniaanse stammen had bestudeerd, en Roger Mottram, een organisatiepsycholoog. Samen begonnen de vier een onderzoek dat zeven jaar zou duren, naar effectiviteit van managementteams. Het onderzoeksteam van Belbin organiseerde per jaar drie managementgames, waarbij telkens acht teams een rollenspel speelden, gebaseerd op een bepaalde bedrijfssituatie. Per spel werden alle deelnemers van tevoren gevraagd een aantal psychologische tests in te vullen, waaronder persoonlijkheidsvragenlijsten en intelligentietests. Tijdens het spel werden de teams vervolgens geobserveerd en werden alle gedragingen (bijdragen van de individuele teamleden) via gedragsobservatiemethoden gecategoriseerd. De resultaten van dit onderzoek stelden Belbin na verloop van tijd in staat om aan het begin van een managementgame voorspellingen te doen over welk team zou gaan winnen en hier bij de samenstelling van de teams invloed op uit te oefenen.
——-

Bron: wikipedia.nl/Teamrol

Teamrol

Een teamrol is de sociale rol die iemand aanneemt binnen het team. De rol die iemand aanneemt is afhankelijk van meerdere factoren:

Bijdragen

Veel onderzoek hiernaar is verricht door Meredith Belbin die met zijn onderzoekteam tot de conclusie kwam dat iedereen op minstens drie verschillende manieren bijdraagt tot een team:

  • vakinhoudelijke rol
  • organisatorische rol, ofwel de positie die zij bekleden en de taken en verantwoordelijkheden die zij daarmee hebben ten opzichte van anderen
  • op basis van hun persoonlijkheid of teamrol

Dit is het eerste uitgangspunt van wat Belbin teamrolmanagement noemt. Belbin definieerde een teamrol als de kenmerkende manier waarop iemand zich gedraagt, zijn bijdrage levert en met anderen omgaat.

Evenwicht

Belbin stelt vervolgens dat elk team behoefte heeft aan een optimaal evenwicht tussen de teamrollen. Een goede taakverdeling, waarbij de taken en verantwoordelijkheden van de teamleden zo veel mogelijk overeenstemmen met hun natuurlijke teamrollen is daarbij van het grootste belang. Bij het samenstellen van teams benadrukt Belbin het belang van ‘complementariteit’. Complementaire bijdragen leiden tot betere resultaten dan concurrerende bijdragen. Een van de belangrijkste conclusies was dat de sterke punten die elke teamrol heeft, altijd samengaan met wat Belbin ‘toelaatbare zwakheden’ noemde. Deze zwakheden doen geen afbreuk aan de effectiviteit van het team, omdat een goed inzicht daarin ertoe kan leiden dat ze worden opgevangen door de sterke punten van anderen.

Natuurlijke rol

Ieder persoon heeft volgens Belbin twee of drie teamrollen die van nature goed bij haar passen en waarin zij zich thuisvoelt. Volgens Belbin is het zaak dat mensen zich van hun natuurlijke rollen bewust worden, deze ontwikkelen en productief maken in de samenwerking met anderen. Elke teamrol staat voor een karakteristiek temperament, een manier van informatie verwerken en een strategie om problemen op te lossen. Een teamrol is opgebouwd uit persoonlijkheidskenmerken, mentale vaardigheden en persoonlijke overtuigingen en wordt in de loop der jaren mede gevormd door de sociale context en beïnvloed door levenservaringen en zelfinzicht.

Negen teamrollen

In 1981 stelde Belbin in zijn boek Management Teams acht teamrollen voor; de voorzitter, de vormer, de vernieuwer, de brononderzoeker, de bedrijfsman, de groepwerker, de zorgdrager en de monitor. In 1988 passte hij deze enigszins aan en kwam hij tot negen teamrollen; bedrijfsman werd uitvoerder, voorzitter werd coördinator en zorgdrager werd afronder. Als negende teamrol werd de specialist toegevoegd.

Uitvoerder
(sinds 1988) Nuchter, ordelijk en taakgericht. De harde werker, met een groot praktisch inzicht en organisatietalent. Betrouwbaar, consciëntieus en plichtsgetrouw, gaat op zeker.
Toelaatbare zwakheden: Soms weinig flexibel, voorspelbaar en behoudend. Staat niet open voor ideeën die hun praktische waarde nog niet hebben bewezen.
Brononderzoeker 
Extravert, enthousiast en avontuurlijk. De netwerker, die makkelijk contacten legt en onderhoudt en altijd op zoek is naar nieuwe kansen en mogelijkheden.
Toelaatbare zwakheden: Snel verveeld, verliest belangstelling als het eerste enthousiasme is weggeëbt, nonchalant met betrekking tot details.
Plant 
Solistisch, rijk aan verbeelding en fantasie. Een creatieve denker en vrije geest, die met originele invallen en oplossingen komt en buiten de gebaande paden treedt.
Toelaatbare zwakheden: Is sterk op innerlijke denkwereld gericht en kan daardoor verstrooid en afwezig lijken en het contact met de wereld verliezen. Trekt zich weinig aan van protocol en conventies.
Monitor 
Verstandig, bedachtzaam en kritisch. De analyticus, koel en objectief, die over veel kennis beschikt, alle voors en tegens in kaart wil brengen en beslissingen zorgvuldig wil afwegen.
Toelaatbare zwakheden: Soms te voorzichtig en afwachtend. Door zijn kritische zin en relativerend vermogen weinig inspirerend en weinig in staat anderen te motiveren.
Vormer 
Extravert en dynamisch, gepassioneerd en wilskrachtig. Sterke drang om te presteren, zoekt de uitdaging, gaat tot het uiterste en weet mensen in beweging te krijgen.
Toelaatbare zwakheden: is ongeduldig en kan driftig reageren als hij wordt tegengewerkt. Heeft de neiging anderen te provoceren en gevoelens te kwetsen.
Coördinator 
(sinds 1988) De natuurlijke coördinator, die de procedures aangeeft, bedoelingen verheldert en samenvat wat iedereen wil. Heeft een goede antenne voor de talenten van anderen.
Toelaatbare zwakheden: zet graag anderen aan het werk en kan goed werk delegeren, ook het eigen werk. Kan een beetje manipulatief zijn in de poging alle neuzen één kant op te krijgen.
Afronder 
Nauwgezet, zorgzaam en zorgvuldig. Voelt aan wat er mis kan gaan, bewaakt de kwaliteit en de veiligheid en kan goed dingen afmaken. De perfectionist en pietje precies.
Toelaatbare zwakheden: kan overbezorgd zijn en zich druk maken over de kleinste dingen, kan moeilijk iets uit handen geven.
Groepswerker 
Behulpzaam en attent, gericht op het scheppen van sfeer en het zoeken van de onderlinge verbinding. Bezit tact en diplomatie en kan met iedereen overweg.
Toelaatbare zwakheden: Kan te meegaand zijn, kan moeilijk uit de weg met conflicten en kan daardoor in kritieke momenten moeilijk een beslissing nemen.
Specialist 
(toegevoegd in 1988) De toegewijde vakman. Een stille eenling, die zich in een team niet zo thuis voelt en zijn bijdrage levert door veel te weten van een doorgaans beperkt vakgebied.
Toelaatbare zwakheden: Waagt zich niet gauw buiten het eigen vakgebied en is weinig geïnteresseerd in de complementaire bijdragen van anderen.

Waarom objectieve journalistiek een misleidende en gevaarlijke illusie is

Objectiviteit is het slechtst begrepen, hardnekkigste en meest misleidende ideaal in de moderne journalistiek. En, in tijden van evident liegende, autoritaire politici: een gevaar voor de democratie.

Source: decorrespondent.nl

Column: Waarom objectieve journalistiek een misleidende en gevaarlijke illusie is

RobWijnberg – Hoofdredacteur –

‘Je zit heel snel aan de kant dat je als redactie een standpunt lijkt in te nemen. En dat is wat ik juist nooit wil. Dat is wat wij niet willen. Wij willen geen standpunt over het nieuws innemen. Wij willen dat ons publiek een standpunt over het nieuws inneemt.’

Marcel Gelauff deed deze uitspraken in De Wereld Draait Door. Hier kun je het terugkijken. Aldus sprak Marcel Gelauff, de baas van het NOS Journaal.

Objectiviteit, want daar hebben we het over, is misschien wel de slechtst begrepen, hardnekkigste en gevaarlijkste illusie waar de journalistiek ooit in is gaan geloven. Slecht begrepen, omdat het altijd verward wordt met onafhankelijkheid en onpartijdigheid. Hardnekkig, omdat het lui maakt en goedkoop is. Gevaarlijk, omdat het de grootste leugen is die je je publiek kunt verkopen. En een illusie, ja, omdat het niet bestaat.

De oorsprong van het objectiviteitsideaal

Journalistieke objectiviteit begon ooit, zoals wel meer westerse geloofsartikelen, als een laat-negentiende-eeuws ideaal met hele andere bedoelingen dan ze nu heeft. In die tijd was journalistiek namelijk nog vaak niets meer dan een doorgeefluik van machthebbers: de koning dicteerde, de verslaggever schreef op, zogezegd. Kranten stonden vol met mededelingen van bovenaf: oorlogsverklaringen, veranderde vaarroutes, oproepen tot gebed – dat soort dingen.

Door de Verlichting en de opkomst van de moderne wetenschap ontstond het idee van journalistiek als kritische tegenmacht: ze moest geen boodschapper zijn, maar controleur. Ten grondslag daaraan lag een nieuw ideaal genaamd objectiviteit, in de zin van zelfstandigheid: wij, de pers, bepalen zelf wat we melden. En pas als we gecontroleerd hebben of het klopt.

Nu, ruim een eeuw later, een volledig geprofessionaliseerde pr- en voorlichtingsindustrie rijker, en alle moderne illusies over Waarheid met een hoofdletter W armer, is objectiviteit precies het omgekeerde gaan betekenen: niet de pers, maar ‘dat wat er gebeurt in de wereld’ bepaalt wat er gemeld wordt – de pers doet daar slechts ‘verslag van.’ Neemt daar, zoals Gelauff het formuleert, ‘geen standpunt’ over in.

Wij zoeken het uit werd: u zoekt het maar uit.

Nu weten mensen die bekend zijn met mijn nieuwsfilosofie al langer wat ik van objectiviteit vind (De Correspondent zweert het zelfs expliciet af Hier vind je ons manifest, waarin wij stellen ‘expliciet subjectief’ te zijn. in zijn manifest), maar in een tijd dat Facebook en Google Ik schreef eerder dit essay over het verdienmodel van nepnieuws: ‘Waar is wat klikt.’ een verdienmodel voor nepnieuws hebben uitgevonden, het Witte Huis bewoond wordt door een Lees in deze column wat ik bedoel met ‘bullshitter’ Donald Trump. pathologische bullshitter en in ons eigen land zijn evenknie bovenaan in de peilingen staat, is het niet onverstandig om nog eens te herhalen: journalistieke objectiviteit is een regelrechte bedreiging van onze democratie.

En wel hierom.

1. Objectiviteit bestaat niet

Marcel Gelauff zegt dat hij niet wil dat zijn redactie ‘een standpunt’ inneemt over het nieuws. Als eerste verzucht ik dan: dat kan helemaal niet. Het is letterlijk onmogelijk de wereld te beschrijven zonder een idee te hebben van goed en kwaad, van relevant en triviaal, van waar en onwaar.

Achter ieder nieuwsbericht, ieder verhaal, ieder journaalitem, gaat een wereldbeeld schuil, gebaseerd op ontologische (wat is werkelijk?), epistemologische (wat is waar?), methodologische (hoe komen we erachter?) en morele (waarom is het belangrijk?) aannames. Of, om het iets Gelauffser te formuleren: al het nieuws komt voort uit een standpunt.

Waarom zijn graancirkels gemaakt door ufo’s nooit opening van het Journaal? Omdat de redactie het standpunt koestert dat ufo’s niet bestaan.

Waarom is de vertraging van de trein tussen St. Petersburg en Novosibirsk nooit opening van het Journaal? Omdat de redactie het standpunt koestert dat een vertraagde Russische trein er niet toe doet.

Waarom is Eerder schreven correspondenten Maurits Martijn en Tomas Vanheste een verhaal over Vitol: ‘Over deze Nederlandse oliereus is nog nooit een Kamervraag gesteld.’ het grootste en machtigste Nederlandse bedrijf ter wereld – olie- en gastransporteur Vitol – nooit opening van het Journaal? Omdat de redactie het standpunt koestert dat het bedrijf niets verkeerd doet.

En dus geldt andersom ook: waarom is een tweet van Donald Trump, een bombardement in Syrië, een beleidsvoorstel van Mark Rutte of chaos op Utrecht Centraal dan wél opening van het journaal? Omdat de redactie het standpunt koestert dat uitspraken van een Amerikaanse president, oorlogen in het Midden-Oosten, plannen van onze premier en oponthoud voor Nederlandse reizigers ertoe doen.

En waarom noemt het Journaal bommen van IS altijd ‘terroristische aanslagen’ en bommen van een westerse overheid ‘bombardementen’? Omdat de redactie het standpunt koestert dat dat is wat ze zijn.

En waarom brengt het Journaal de groei van onze economie altijd positief in plaats van als een ramp voor het klimaat, het milieu of het koraal in de zee? Omdat de redactie het standpunt koestert dat economische groei goed is.

Zeggen dat je als redactie ‘geen standpunt inneemt over het nieuws’ is dus, in de eerste plaats, de meest fundamentele misleiding die je je publiek kunt voorspiegelen.

En, in de tweede plaats: Dommer nog dan je presentatoren laten staan, wat Marcel Gelauff ‘een belangrijk moment in de historie van het NOS Journaal’ noemde. de domste opdracht die je je redactie kunt meegeven.

2. Objectiviteit is een slecht streven

Zoals gezegd: objectiviteit bestaat niet. Maar, zeg ik er altijd achteraan: áls het zou bestaan, zouden journalisten er verre van moeten blijven.

Want zoals de term ‘objectiviteit’ meestal gebruikt wordt, gaat het meestal over de morele dimensie: je wordt als journalist geacht je ‘morele oordeel’ op te schorten. Je mag als journalist niet zeggen ‘wat je ervan vindt.’

Maar de journalistiek zélf is al geen amorele bezigheid. Integendeel: journalistiek is door en door moreel. Het gaat over wat we als samenleving belangrijk vinden – of zouden moeten vinden. Alle journalistiek begint en eindigt dus bij een opvatting over goed en kwaad. Dat de aarde warmer wordt, is geen nieuws omdat het een feit is. Nee, dat de aarde warmer wordt, is nieuws omdat het iets slechts is.

Journalistiek is door en door moreel. Alle journalistiek begint en eindigt bij een opvatting over goed en kwaad

Draag je een journalist op zijn morele oordeel thuis te laten, dan kunnen er twee dingen gebeuren: óf hij heeft geen flauwe notie van wat belangrijk is om te vertellen en gaat onverrichter zake naar huis, óf hij komt daar alsnog achter op de enige manier die hem nog rest: door het anderen te laten bepalen. Dat betekent in de praktijk: Ik sprak uitgebreider over objectiviteit en spreekbuis zijn van de gevestigde orde in dit interview met Esther van Fennema. je wordt een spreekbuis van de gevestigde orde. Want ‘de gevestigde orde’ is: zij die de macht hebben te bepalen wat belangrijk, triviaal, goed of slecht is. Of, om onze premier te parafraseren: Premier Rutte schreef een brief ‘aan alle Nederlanders’ waarin hij mensen oproept ‘normaal te doen’ wat ‘normaal’ en ‘niet normaal’ is.

Objectieve journalistiek, gedefinieerd als ‘geen standpunt innemen’ of ‘geen mening hebben,’ is dus precies het omgekeerde van wat de grondleggers ermee beoogden: het klakkeloos vertolken van wat machthebbers vinden. Door het standpunt ‘aan het publiek’ te laten, reduceer je journalistiek letterlijk tot persbericht van de gevestigde orde: een reproductie van de communis opinio onder elites.

Dan vervul je, kortom, het meest basale onderdeel van je werk niet.

Waarmee we bij het derde, en op dit moment meest prangende probleem van objectiviteit zijn aanbeland, namelijk:

3. Objectiviteit is een gevaar voor de democratie

Nieuws is een van de belangrijkste informatiebronnen in onze democratische samenleving. Het bepaalt voor een groter deel dan ooit wat we van de wereld weten, denken en vinden. Het beïnvloedt ons stemgedrag, ons beeld van andere mensen, andere culturen en andere landen. Het bepaalt, in grote mate, zelfs het beeld van onszelf.

Nu dat wereldbeeld meer en meer gevoed wordt door halve waarheden, hele fabels en regelrechte leugens, afkomstig uit de hoogste rangen van de wereldpolitiek, bekrachtigd door de hardste schreeuwers uit de nationale politiek, en in milliseconden verspreid over miljoenen telefoons, laptops en televisieschermen, is het meer dan ooit zaak dat journalistiek ergens voor staat. Zich committeert aan waarden waar een democratische gemeenschap niet zonder kan: de controle van macht, het achterhalen van waarheid, het bieden van context en perspectief.

Dus als de president van de Verenigde Staten het aantal toeschouwers bij zijn inauguratie bij elkaar fabuleert, en vervolgens uithaalt naar alle media die met harde bewijzen aantonen dat dat een leugen is, dan is het niet afdoende om te melden dat ‘Trump de media beschuldigt, ondanks de vele bewijzen van het tegendeel,’ zoals het NOS Journaal die avond deed. Dan behoor je te zeggen dat een van de machtigste politici ter wereld, wederom, The New York Times zocht het goed uit en schreef het goed op: wat Trump beweert, is onwaar. aantoonbare onwaarheden verkondigt. En dan behoor je uit te zoeken The Washington Post schreef bijvoorbeeld een uitstekende achtergrond over waarom Trump zijn perschef opdracht gaf de fabels de wereld in te helpen. waarom hij dat deed. Terwijl je ondertussen De prijswinnende site Politifact.com doet dat goed, met alle campagnebeloften van Trump op een rij. precies bijhoudt welke daden hij bij zijn woorden voegt. Want ‘geen standpunt innemen’ betekent anders niet alleen dat je een spreekbuis bent van de macht, maar ook een kruiwagen van de leugen.

De volksmenner mag aan politieke correctheid een broertje dood hebben, journalistieke correctheid is zijn grootste vriend. En daar is geen democratie tegen bestand.

It Zucks! – Facebook is a lie!

Source: De Groene Amsterdammer

Essay Facebook wil de wereld verbeteren?

It Zucks!

Twee miljard mensen schenken blind hun persoonlijke gegevens aan Facebook, dat met de doorverkoop aan adverteerders inmiddels tientallen miljarden heeft vergaard. Mark Zuckerberg gaat op Alexander de Grote lijken, wenend omdat er geen werelden meer zijn om te veroveren.

door John Lanchester, beeld Milo – 27 september 2017

Small groene facebook groot binnen

Eind juni maakte Mark Zuckerberg bekend dat Facebook een nieuwe mijlpaal had bereikt: het netwerk had twee miljard actieve gebruikers per maand. Dat aantal betekent dat een maand eerder twee miljard verschillende mensen op Facebook hadden gezeten. Daarbij moet worden bedacht dat thefacebook – de oorspronkelijke naam – in 2004 exclusief voor Harvard-studenten werd gelanceerd. Geen menselijke onderneming, geen nieuwe technologie of dienst, is ooit zo snel en zo breed omarmd. De snelheid van deze adoptie overtreft die van het internet zelf, en helemaal die van oude technologieën als de televisie, cinema of radio.

Continue reading It Zucks! – Facebook is a lie!

Everything is a Remix

Everything is a Remix is a series of videos by Kirby Ferguson about creativity and about how inventions are made (amongst other things).
The video’s are embedded in this post. You can also find them on this website: everythingisaremix.info

The video below is a compilation of the initial original 4 parts to the series:

Kirby Ferguson has made some extra video’s that are not a part of the series but are each just extras on single topics at a time:

The video underneath is a TED-Talk summarising the basics from the original 4-part series:

Wachtwoorden op internet zijn een ramp

Source: de Volkskrant – Blendle – €!

Zo ontsnapt u uit het wachtwoorddoolhof

Goede veiligheid op internet begint met goede wachtwoorden, maar u wordt gek van al die wachtwoorden die u moet onthouden. Meesterhacker Rickey Gevers geeft tips uit eigen keuken. Vergeet de verplichte ingewikkelde tekens en cijfers. ‘Totale onzin.’

U gebruikt 123456 als wachtwoord, of uw geboortedatum. En, als u heel inventief bent, w31kom. Of erger nog: u gebruikt hetzelfde wachtwoord voor meerdere sites en apps. Niets om u voor te schamen. U bent niet de enige die van simpel houdt: Facebookbaas Marc Zuckerberg gebruikte het nogal suboptimale wachtwoord Dadada voor verschillende socialmedia-accounts, bleek vorig jaar nadat zijn accounts waren gehackt.

Als er iemand is die weet waaraan een goed wachtwoord moet voldoen, is het Rickey Gevers (31). Als puber weet hij al feilloos wachtwoorden te kraken, te beginnen met die van zijn vader. Niets is veilig voor hem. Hij belandt zelfs in de cel als de FBI hem in het vizier krijgt nadat hij een universiteitsnetwerk is binnengedrongen. De FBI tipte daarop de KLPD. Nu is hij beveiligingsexpert bij het Haagse ict-securitybedrijf Redsocks.

Het begint meestal met databases van wachtwoorden die ooit zijn gestolen. Die van LinkedIn is vermaard: tjokvol waardevol materiaal voor hackers. Belangstellenden konden de 117 miljoen wachtwoorden en mailadressen vorig jaar voor een paar bitcoin downloaden op het darkweb. ‘Via het LinkedIn-wachtwoord kom je meestal zonder al te veel moeite in iemands mail omdat hiervoor een vergelijkbaar wachtwoord wordt gebruikt’, weet Gevers. En ieders mail staat vol met weer andere wachtwoorden. Want zo gaat dat: mensen mailen aan zichzelf een wachtwoord. Gevers: ‘En zo kom je van het een in het ander.’

Dit is meteen de belangrijkste tip: gebruik unieke wachtwoorden. Volgens Gevers stamt het systeem van gebruikersnaam en wachtwoord nog uit de oertijd van internet, toen mensen nog niet veel accounts hadden. Dat is nu geheel anders. Webwinkels, social media, reissites, nieuwssites, banken: voor alles is een inlog nodig. De consument wordt er gek van.

Het resultaat: eenvoudig te raden wachtwoorden. Gevers: ‘Het is een illusie te denken dat mensen overal een uniek wachtwoord voor gebruiken. Dat doen ze gewoon niet.’ Maar wat kan de consument dan wél doen? Eerst maar eens twee hardnekkige misverstanden uit de wereld helpen, die ook door systeembeheerders in stand worden gehouden. De eerste is de vaak opgelegde verplichting minstens één bijzonder teken, hoofdletters en cijfer te gebruiken. ‘Totaal achterhaald’, zegt Gevers. ‘Wat doen mensen namelijk? Ze veranderen de ‘e’ in een ‘3’ of de ‘i’ in een 1. Hackers lachen daar om. Het is schijnveiligheid.’

Misverstand 2: verander uw wachtwoord zo vaak mogelijk. De ict-afdelingen van bedrijven en banken stellen dit vaak verplicht. Gevers : ‘Dit slaat echt nergens op. Alleen als er aanwijzingen zijn dat een wachtwoord niet meer veilig is, moet je het veranderen.’ Het kan zelfs kwaad, want mensen worden murw van al die verplichte veranderingen. Dus wat doet de gemiddelde internetter? Hij maakt van welkom01 gewoon welkom02. Ook hier leidt het goedbedoelde advies aan de consument dus weer tot schijnveiligheid.

Maak het wachtwoord zo lang mogelijk.

‘Het enige wat telt is lengte’, aldus Gevers. Moeilijk te onthouden? Hoeft echt niet. Gebruik gewoon een zin. De eerste regels van een liedje bijvoorbeeld. Een wachtwoord als ‘hijstaatindesneeuwaandepoortvandestad’ is bijzonder lastig te kraken. Het enige probleem is dat sommige sites bizar genoeg juist een limiet stellen aan het maximaal aantal tekens.

Veel verschillende wachtwoorden.

Gebruik zo veel mogelijk unieke wachtwoorden voor alle sites en apps die u gebruikt. Zeker voor die sites waarvan u echt niet wilt dat onbevoegden er binnenkomen.

Gebruik een wachtwoordmanager.

Lastig te onthouden? Overweeg dan een zogenoemde wachtwoordmanager die voor u al die verschillende wachtwoorden beheert of zelfs nieuwe genereert. Zorg er wel voor dat uw hoofdwachtwoord heel, heel veilig is (zie tip 1). Goede en betrouwbare wachtwoordmanagers zijn LastPass of Dashlane.

Extra controle naast wachtwoord.

Gebruik waar het kan zogenoemde tweetrapsauthenticatie. U moet dan naast een wachtwoord nog een extra controlemiddel toevoegen dat naar uw mobiel wordt gestuurd, bijvoorbeeld een code. Banken gebruiken dit al langer, maar ook Apple, Google en andere bedrijven bieden deze extra veiligheid aan. Meer gedoe, maar een stuk veiliger.

Gezichts- en vingerafdrukherkenning.

Biometrische controle: gezichtsherkenning, vingerafdruk. Moderne mobieltjes ondersteunen deze beveiligingsmethodes steeds vaker. Apps (bijvoorbeeld die van uw bank) kunnen dan geopend worden met uw unieke vingerafdruk of via een selfie. Wel zo veilig.

Veelgebruikt

123456789

qwerty

12345678

111111

1234567890

1234567

Password

123123

Het meest gebruikte wachtwoord volgens wachtwoordmanager Keeper: 123456

Hoogleraar Jeroen Smit bij DWDD over Youtube, treitervloggers en ‘filteren’.

YouTube hanteert strikte gedragscodes voor wat er wel enniet op het platform geüpload mag worden. Maar o.a. het soort ‘treitervloggers’waar afgelopen week zo’n ophef over ontstond, schenden deze regels opdagelijkse basis. Toch grijpt YouTube niet in. En ergens is dat logisch, wantvideo’s die over de schreef gaan leveren namelijk wel vaak veel kijkers en dusveel advertentie-inkomsten op. Hoogleraar Journalistiek Jeroen Smit praat overde verantwoordelijkheid die je als platform hebt.

Source: Jeroen Smit over de verantwoordelijkheid van YouTube

_ _ _ _ _ _ _ _ Voor de lessen van Edo